با تو بودن ...و از تو نوشتن آرزوی من است

رقص

هم سبزه،و هم آب روان می رقصد

هم بلبل مست،نغمه خوان می رقصد

بر دست نسیم خوش خرامان ،گندم

می چرخد و شاد و بی امان می رقصد

یک یاس کشیده قد به سمت خورشید

شاداب به دوش ارغوان می رقصد

یک سرو کهن میان جمعی لاله

بی رنگ و ریا عصا زنان می رقصد

هم موج،و هم ماهی عاشق در آب

با شادی آب بی کران می رقصد

با رقص گل وسبزه وباغ و بلبل

انگار تمام کهکشان می رقصد

در جوشش شوق،مادر گل ها نیز

با چشم ترش گریه کنان می رقصد

پیوند زمین وآسمان را باران

خود بسته و ،خود در آن میان می رقصد

خود کرده نهان ز شرم هم در کنجی

پیداست عیان،که در نهان می رقصد

یک سنگ فقط نشسته با خلقی تنگ

کاین هست چنین و،آن چنان می رقصد

این است که هر اهل دلی در دنیا

با جشن و سرور مردمان می رقصد

آینه چهره من درون تو هر چی که یادگاریه به خاطر من بیارش

آینه به من بگو که این روزا چرا رو صورتت غمه؟ دلت گرفته این همه؟

وقتی با رنگ محبت همه دنیا میشه رنگی

چرا با نا مهربونیت داری با دنیا می جنگی

سرنوشت هر چی که باشه روی پیشونیت نوشته هر چی که بر ما گذشته همه کار سرنوشته

آئینه نپرس که قلب خسته ام از عاشقی فراری ولی بدون عاشقی اسیر بی قراریه

آئینهچرا هنوز شکسته ای از پیچو تاب روزگار چه بی سبب نشسته ای تا که تموم شه انتظار

وقتی با رنگ محبت همه دنیا میشه رنگی

چرا با نا مهربونیت داری با دنیا می جنگی

سرنوشت هر چی که باشه روی پیشونیت نوشته هر چی که بر ما گذشته همه کار سرنوشته

پاشو تو اخماتو باز کن به خودت بهتر نگاه کن زندگی یه روزگار تنها خوبیش موندگار

اگه فردا بیاد از راه نکنیم یاد گذشته اما یادت نره دیروز عشق و یادگار گذاشته

نوشته شده توسط نسیم جاندرنیان در سه شنبه 27 شهریور1386 ساعت 12:20 موضوع | لینک ثابت

رودها در جاری شدن
و علفها در سبز شدن معنی پیدا می کنند
کوه ها با قله ها و دریاها با موجها زندگی پیدا می کنند
و انسانها ، همه انسانها با عشق ، فقط با عشق
پس بار خدایا بر من رحم کن
بر من که میدانم ناتوانم رحم کن
باشد که خانه ای نداشته باشم
باشد که لباس فاخری بر تن نداشته باشم
باشد که حتی دست و پایی نداشته باشم
اما نباشد ، هرگز نباشد
که در قلبم عشق نباشد ، هرگز نباشد

                                                                                           یا حق

نوشته شده توسط نسیم جاندرنیان در دوشنبه 5 شهریور1386 ساعت 9:22 موضوع | لینک ثابت

دیشب چشمانم یک لحظه هم خواب نداشتند ، در جنجالی بودم با آنها ، تلاش برای رفتن به گذشته و خاطرات دور ، هر چه گفتم بیائید و به آینده نگاه کنیم گفتند نه ، انگار در گذشته در جستجوی تو بودند . با گذشت ساعتی ابرها در آسمان چشمانم  پیدا شدند و باران اشکها ... ، یکی دو تا  و ... راهی نبود که آرامشان کنم یک لحظه به یاد مادر بزرگ افتادم که شبها برای خواباندن من می گفت به آسمان نگاه کن و ستاره ها را بشمار ، به چشمانم گفتم بیائی به آسمان نگاه کنیم و ستاره ها را بشماریم ، هر دو به سوی آسمان برگشتند و زمزمه کردند : بابا حسین ، لبخندی زدم ، بابا ! چشمانم تو را در آسمان در کنار یک ستاره دیده بودند ، لبخندی زدیم و من گفتم : بابائی  امشب تو بهترین هدیه تولد را به من دادی .

  مانند پرنده باش

نوشته شده توسط نسیم جاندرنیان در یکشنبه 21 مرداد1386 ساعت 11:31 موضوع | لینک ثابت

سلام :

سلام به همه عزیزانی که اینقدر به من لطف داشتند و همراه استقبالی که از وبلاگ من کردند مطالب زیبائی هم برام فرستادند . با اجازه دوستانم ، مطالب و شعرهای زیباشون و با قید نام امروز برای شما گذاشتم .

                                                همیشه سبز باشید و پیروز

                                                                           یا حق

دراین دنیا که مردانش ز نامردی عصا از کور میدزدند من خوش باور ساده .....محبت جستجو كردم.

                                                                                                                         ( وحید )

                                  (قاصدک عزیز )

                                                      ( ابی )

                                                                                                                                                     ( سرور )

در كدامين آينه مي‌توان تو را جستجو كرد

در كدامين چشمة زلال تو را مي‌توان ديد

در كدامين راه نرفته مي‌توان تو را پيمود

سهم من از تو چيست؟

گلدان خالي كنار پنجره

دانة برفي كه هرگز به زمين نمي‌رسد

آفتابي كه هرگز گرمايش را نمي‌توان احساس كرد

يا راهي كه به نا كجا ختم مي‌شود

سهم من دويدن به سوي تو

و هرگز نرسيدن به توست.

                                            ( وحید )

ای بهار آرزو بر سرم سايه فکن
چون نسيم نوبهار بر آشيانم کن گذر
تا که گل باران شود کلبه ی ويران من

                                                                          ( وحید )

نوشته شده توسط نسیم جاندرنیان در یکشنبه 14 مرداد1386 ساعت 15:5 موضوع | لینک ثابت

الهی که شفا پیدا کنی تو

واسه دردات دوا پیدا کنی تو

توی این دنیا که بی وفائی رسمه

رفیق با وفا پیدا کنی تو

عمرا تمومه دنیارو بگردی

مثل من عاشقی پیدا کنی تو

اگه افسانه من ناتمومه

بدون اگه بری کارم تمومه

بهت گفتم بیا دنیای من باش

کنارت حتی مردن آرزوم

شنیدم تو دلت انگار می گفتی

که عاشقی کجاست ؟

وفا کدوم ؟

نوشته شده توسط نسیم جاندرنیان در شنبه 13 مرداد1386 ساعت 17:5 موضوع | لینک ثابت

امروز ابرای دلم دست بردار آسمون نبودن ، نمی دونم چرا نمی بارن

بغض سنگینی دارم خدا کنه زود تر بشکنه

بابائی روزت مبارک

روحت شاد

نوشته شده توسط نسیم جاندرنیان در پنجشنبه 4 مرداد1386 ساعت 11:22 موضوع | لینک ثابت

دل خسته کسی را نجات بده  که در انتظار توست . مهربانم تنها به من بگو آیا ستاره ها خاموش می شوند ؟

نوشته شده توسط نسیم جاندرنیان در سه شنبه 2 مرداد1386 ساعت 11:52 موضوع | لینک ثابت

دیشب بازم دلم هواتو کرده بود ، زدم به کوچه خیابان خاطرات ، یادم آمد روزی که برای اولین بار تو را دیدم که با

لبخندی به استقبالم آمدی ، آنروز داستان زندگیت را برایم گفتی ، هرگز باور می کردی که در همان لحظات در حال نوشتن داستان دیگر بودی ؟ روزها گذشت ، روزهائی که اشک و لبخند در آنها موج می زد ، من بودم و تو ، تو بودی و من ، به یاد لب رودخانه افتادم ، آنروز فارغ از هیاهوی دنیای اطرافمان به هم پناهنده شده بودیم.

یادت هست روزی ترانه ای را گوش می کردیم : امروز درست یک سال و دو ماه که ندیدمت ... از تو پرسیدم یعنی شاید روزی من و تو یکسال از هم دور باشیم ؟! تو فریاد زدی : " عمراْ " و من خندیدم آن لحظه هرگز به تو نگفتم که خوشبخت ترین دختر روی زمین هستم ، کاش از باغ آرزوهام گذر می کردی ...

به کوچه بن بستی رسیدم که شمعهای زیادی بر روی زمینش روشن بود ، شعله ها می رقصیدند و شمعها آب  میشدند ، یادم آمد به من گفته بودی در دنیای من و تو کوچه بن بست وجود ندارد .

تقدیم به باغبان گل شب بو

وقتی که دیگر نبود ، من به بودنش نیازمند شدم . وقتی که دیگر رفت ، من به  انتظار آمدنش نشستم . وقتی که دیگر نمی توانست مرا دوست بدارد ، من او را دوست داشتم.وقتی که او تمام کرد ، من شروع کردم. وقتی او تمام شد ... ، من آغاز کردم.

                     چه سخت است تنها متولد شدن ، مثل تنها زندگی کردن است ... ، مثل مردن !

نوشته شده توسط نسیم جاندرنیان در دوشنبه 1 مرداد1386 ساعت 11:5 موضوع | لینک ثابت

قسمت می دم عزیزم دل هیچ کس و نسوزون ، آخه قلبی که بسوزه رو به راه نمی شه آسون

 رفتی اما نمی دونی درد تو دوا نمی شه ، اگه دنیا رو بگردی مثل من پیدا نمی شه

تو می خوای این عشق ساده نا تموم شه نازنینم ؟ توی خنده هات می گفتی نمی خوام تو رو ببینم

 کاش می فهمیدم چطور شد بینمون فاصله افتاد ، بگو کی اومد تو قلبت بی وفائی رو یادت داد

نازنینم ، بهترینم توئی عشق آخرینم

 عکس تو

عکس تو همیشه اینجاست ، که نده دوریت عذابم

بشمرم چند تا ستاره که ببینمت تو خوابم ؟

بیا با من قدم بزن تو کوچه درد و دلام

بشکنه تنهائی من با یه طبسم ، یه سلام

پائیز می یاد از اشک تو ، واسه خودش غم میاره

بهار پیش رنگ نگات قشنگیشو کم میاره

کی از تو مهربون تره وقتی تنها و بی کسم ؟

مشتاق حس عطر تو ، تازه میشه هم نفسم

عشق من و نگاه بکن از نامه های گم شده

شاید بفهمی این دلم از خود چرا بیخود شده

عکس تو همیشه اینجاست ، که نده دوریت عذابم

بشمرم چند تا ستاره که ببینمت تو خوابم ؟

نوشته شده توسط نسیم جاندرنیان در یکشنبه 31 تیر1386 ساعت 16:9 موضوع | لینک ثابت